Jak odróżnić normalne „burzliwe dojrzewanie" od problemu wymagającego pomocy?

Wahania nastrojów i konflikty z rodzicami są częścią dojrzewania. Sygnałem alarmowym jest: czas trwania (obniżony nastrój przez większość dnia, przez co najmniej dwa tygodnie — jak w kryteriach epizodu depresyjnego ICD-11), nasilenie (istotne upośledzenie funkcjonowania w szkole, w relacjach), oraz pojawienie się zachowań autoagresywnych lub myśli suicydalnych.

Czy nastolatek musi chcieć przyjść na terapię?

Motywacja nastolatka ułatwia pracę terapeutyczną, ale nie jest warunkiem koniecznym. Jeśli nastolatek odmawia, warto zacząć od konsultacji dla rodziców — psycholog pomoże ocenić sytuację, podpowie jak rozmawiać o terapii i jak nie pogłębiać oporu. Często po pierwszym „niezobowiązującym" spotkaniu nastolatek sam decyduje się na kontynuację.

Czy jako rodzic będę informowany o przebiegu terapii?

Terapeuta zachowuje poufność wobec nastolatka — to fundamentalny warunek budowania zaufania w relacji terapeutycznej. Jednocześnie rodzice są informowani o ogólnym kierunku terapii i postępach. Bezwzględnym wyjątkiem jest zagrożenie życia lub zdrowia nastolatka — wówczas terapeuta jest zobowiązany poinformować rodziców.

Z czym pomagamy

Twój nastolatek potrzebuje kogoś, kto go wysłucha

Okres dojrzewania wiąże się z intensywnymi zmianami biologicznymi, emocjonalnymi i społecznymi. Gdy trudności nastolatka wykraczają poza normę rozwojową i istotnie upośledzają funkcjonowanie, mogą stanowić objawy zaburzeń wymagających profesjonalnej oceny i interwencji.

+48 575 072 425

Czy to dotyczy Ciebie?

Zaznacz objawy, które rozpoznajesz u siebie.

Najczęstsze pytania

Gotowy/a na pierwszy krok?

Pierwsza rozmowa jest niezobowiązująca. Pomożemy dobrać odpowiednią formę wsparcia.

lub zadzwoń: +48 575 072 425

Rejestracja online · wybierz termin bez dzwonienia

Zadzwoń